Profesor Ewa Marynowicz-Hetka

 

MARYNOWICZ-HETKA Ewa Bożena z d. Marynowicz (11 XII 1946 Łódź) córka Kazimierza i Zofii z d. Skrzybalskiej; pedagog społ. Ścieżka naukowa: na Wydz. Filozoficzno-Historycznym UŁ: 1969 mgr, prom. prof. K. Kotłowski, 1977 dr, prom. prof. I. Lepalczyk, 1986 dr hab. w zakresie pedagog. społ.; 2000 prof. n. humanist.; 2011 doctor honoris causa Uniwersytetu w Ostrawie (Czechy), prom. prof. O. Chityl. Ścieżka zawodowa: 1969– 1972 nauczyciel w Pomaturalnej Państwowej Szkole Pracowników Socjalnych w Łodzi; 1972– 1977 asyst. w Katedrze Pedagogiki Społecznej na Wydz. Filozoficzno-Historycznym UŁ, 1977–1987 adiunkt tamże, od 1987 kier. tamże, 1987–1990 kier. Studium Zaocznego Pedagogiki tamże, 1987–1990 doc. tamże; 1990– 2002 prof. nadzw. UŁ; 1991–1995 dziekan Wydz. Nauk o Wychowaniu UŁ; od 2002 prof. zw. UŁ. Kierunki badawcze: kwestie społ. i ich wymiar społ.-pedagog.; zagadn. kształcenia do profesji społ. i do działania w polu pracy socjal./społ.; związki pedagog. społ. z pracą socjal./społ., pojmowaną jako obszar działania; zagadn. epistemologiczne i metodologiczne pedagog. społ. pojmowanej jako dyscypl. i jako orientacja działania społ.; analiza dyskursu publicznego – pedagogizacja życia społ. – punkt widzenia społ.-pedagog. Najważniejsze dokonania naukowe: poznawcze: analiza działania społ. w polu praktyki pedagoga społ. – narzędzia analizy, podejścia teoretyczne i metodologiczne, przykłady zróżnicowania kultury praktyki; podejścia epistemologiczne do badań w polu pracy socjal./społ.; pedagogizacja życia społ. – punkt widzenia społ.-pedagog.; użytkowe: zorganizowanie w kraju (PSSPS) ruchu badaczy, nauczycieli i praktyków pracy socjal. w kierunku zbudowania systemu kształcenia do tego obszaru praktyki; animacja ruchu badaczy europejskich (Centre Européen de Ressources pour la Recherche en Travail Social/European Resource Centre for Research in Social Work (CERTS/ERCRSW) zajmujących się podejściami partycypacyjnymi do pola pracy socjal.; animacja w kraju i środowisku międzynarod. (Association Internationale Francophone des Interventions Auprés des Familles Séparées (AIFI) ruchu osób pracujących z rodzinami separowanymi/rozwiedzionymi – promocja podejść mediacyjnych do rozwiązywania konfliktów. Recenzje dorobku naukowego: 1 rec. w przew. prof. poza krajem, Uniwersytet Masaryka w Brnie (Czechy), 19 rec. dokt. (w tym 3 bronionych w uczelniach zagr.: Uniwersytet Masaryka w Brnie (Czechy), Conservatoire National des Arts et Métiers w Paryżu, Uniwersytet Paryż 5 Descartes (Francja), 17 rec. hab., stały rec. wniosków o granty Słowackiej Akademii Nauk. Granty, projekty, wdrożenia, patenty: 14 proj. kraj. i zagr. odnoszących się do realiz. problematyki badaw. Współpraca z ośrodkami naukowymi: od 1978 z Université Lumière 211 Lyon (Francja), m.in.: Chômage et travail social en Pologne et en France. L’institutionalisation (Lyon 1999, współred.); European Dimensions in Training and Practice of the Social Professions/Dimensions européennes de la formation et de la pratique des professions sociales (Katowice 1999, współred.); Participative Approaches in Social Work Research/Les Approches participatives dans les recherches en travail social (Łódź 2010, współred.); od 2000 Conservatoire National des Arts et Mètiers (CNAM) w Paryżu (Francja). Członkostwo w organizacjach: od 1987 czł. ŁTN; od 1989 czł. Zarządu European Association of Schools of Social Work (EASSW); 1991–2011 czł., założ., prezes Polskiego Stow. Szkół Pracy Socjalnej, 1993 reelekcja na funkcję czł. Zarządu tamże, 1995–1997 reelekcja na funkcję wiceprezydenta tamże,1997–2003 sekr. gen. tamże, od 2003 z-ca sekr. gen. tamże, czł. prezydium tamże, 2006, 2009, 2012 reelekcja tamże; 2003, 2006, 2009, 2012 czł. Zarządu, założ. Association Internationale Francophone des Interventions Auprés des Familles Séparées (AIFI); od 2005 czł. Zarządu European Centre Community Education (ECCE); od 2006 prezyd., czł., założ. Stow. Europejskiego CERTS, 2009 reelekcja na funkcję prezydenta. Udział w redakcjach czasopism: czł. Rad Red.: 1999–2006 „Chemins de Formation”, Université de Nantes (Francja), od 2014 „Chowanna”; od 2005 czł. Komitetu Red. „Revue scientifique de l’AIFI”, Montreal (Kanada); od 2014 red. nacz. „Nauki o Wychowaniu. Studia Interdyscyplinarne”; stały rec.: „Social Work”. Kształcenie kadry naukowej: prom. 11 dokt. Dydaktyka: pedagog. społ.; zintegrowany paradygmat analizy działania; aksjologia pracy społ.; podejścia mediacyjne w działaniu społ.; publ.: Pedagogika społeczna. Podręcznik akademicki, t. 1 (Warszawa 2006); Pedagogika społeczna. Podręcznik akademicki, t. 2 (Warszawa 2007, red.). Odznaczenia i nagrody: 1978 Nagroda MNiSW za rozprawę dokt.; 1987 Nagroda za rozprawę hab. Pomoc w rozwoju dziecku i rodzinie (Łódź 1986); 1994 Medal KEN; 1996 Złoty Krzyż Zasługi. Inne: 1993–2008 przewodn. Rady Red. serii wydaw. „Biblioteka Pracownika Socjalnego”, Wydaw. Nauk. „Śląsk”; 2003–2007, 2008–2011 czł. Komitetu Nauk Pedagog. PAN; od 2006 czł. prezydium Institut Européen de Recherche sur la Formation et ľ Analyse de l’ Activité, sieć 28 uniwersytetów europejskich, pd. i pn. ameryk. powołana przy Conservatoire National des Arts et de Métiers (CNAM) w Paryżu; od 2010 red. serii „Szkoły i zespoły naukowe Łodzi akademickiej, przeszłość – teraźniejszość – przyszłość”, Wyd. ŁTN; od 2010 czł. zagr. Rady Nauk. Wydz. Studiów Społ. Uniwersytetu w Ostrawie – Fakulta Sociálních Studií Ostravské Univerzity (Czechy); od 2001 czł. zagr. Rady Studiów Doktorskich na Wydz. Studiów Społ. Uniwersytetu w Ostrawie – Fakulta Sociálních studií Ostravské Univerzity (Czechy); od 2013 czł. Rady Nauk. Katedry UNESCO „Formation et Pratiques Professionnelles”, CNAM w Paryżu; kształcenie do pracy socjal./społ. poprzez organizację przestrzeni do dyskusji i doskonalenia tego obszaru praktyki – Polskiego Stow. Szkół Pracy Socjalnej (1990–2011 prezes); od 2009 inicjatywa organizacji w ŁTN. wykł. dla doktorantów łódzkich uczelni, od 2004 Nagrody za prace badaw. z pedagog. społ. im. prof. I. Lepalczyk. Bibliografia podmiotowa w wyborze: dorobek nauk. ok. 130 poz. Społeczny wymiar działania w polu praktyki pracy socjalnej, „Zoon Politikon” (2012, 3); Pedagogizacja życia społecznego w optyce społeczno-pedagogicznej, „Societas/Communitas” (2014, 2); Pedagogizacja życia społecznego w optyce społeczno-pedagogicznej, „Societas/Communitas” (2014, 2); En guise de conclusion, [w:] D. Paturel (red.), Recherche en travail social: Les approaches participatives (Nîmes 2014); Kultura praktyki przedstawicieli profesji społecznych – podejścia mediacyjne w działaniu społecznym (Łódź 2014, współred.). E-mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript..

Żródło: Słownik członków Łódzkiego Towarzystwa Naukowego 2010-2015

Drukuj E-mail