Profesor Tomasz Durko

 

 

DURKO Tomasz Stanisław (22 VIII 1942 Zamość) syn Stanisława i Janiny z d. Kabat; lekarz med., otolaryngolog. Ścieżka naukowa: 1965 lekarz med. AM w Łodzi; 1974 dr w Katedrze Otolaryngologii AM w Łodzi, prom. prof. dr hab. med. J. Łaciak, 1986 dr hab. n. med. w zakresie otolaryngologii tamże; 1992 prof. n. med. Ścieżka zawodowa: 1970–1990 asyst., adiunkt, doc. w Katedrze i Klinice Otolaryngologii AM w Łodzi; 1991–2008 kier. Kliniki Otiatrii AM w Łodzi; 2008–2012 kier. I Katedry i Kliniki Otolaryngologii UM w Łodzi; od 2012 prof. emerytowany UM w Łodzi. Kierunki badawcze: chirurgia narządu słuchu i równowagi; operacje poprawiające słuch; wczesna diagnostyka i leczenie nowotworów podstawy czaszki; ucha i kości skroniowej. Najważniejsze dokonania naukowe: opisanie: 1) obrazu tomografii komputerowej zmian destrukcyjnych ucha środkowego i wewnętrznego w przebiegu przewlekłego zapalenia ucha środkowego; 2) zmian morfologicznych ucha wewnętrznego w przebiegu choroby Meniere’a; 3) algorytmu postępowania i leczenia postępującego upośledzenia słuchu i nagłych głuchot; 4) komputerowego systemu analizy danych w leczeniu chorób ucha środkowego: 5) wstępnych założeń w zastosowaniu sztucznej sieci neuronowej Kohoena w otolaryngologii. Recenzje dorobku naukowego: 1 rec. w przew. prof., 3 rec. hab., 10 rec. dokt., 6 rec. grantów. Granty, projekty, wdrożenia, patenty: 1974 oprac. optymalnych metod operacyjnych i ich wpływ na poprawę słuchu w leczeniu przewlekłych chorób ucha środkowego i wewnętrznego; 1975 dynamometr do oceny ruchomości łańcucha kosteczek słuchowych w operacjach poprawiających słuch; 1982 świadectwo racjonalizatorskie nr 279/82 „Dynamometr do pomiaru ruchomości kosteczek słuchowych”. Współpraca z ośrodkami naukowymi: 1978 ocena słuchu i górnych dróg oddechowych u prac. Zakładów Przemysłu Bawełnianego Obrońców Pokoju w Łodzi (Polska); 1995 badania kompleksowe stanu zdrowia prac. elektrowni i kopalni odkrywkowej Bełchatów (Polska); 1982 stypendium nauk. 6 miesięcy, Universita Degli Studi di Parma (Włochy); 1983–1985 research fellow 2 lata, House Ear Institute Los Angeles (USA); 1984 visiting doctor, The University of Iowa (USA); 1989 Semmelweis University Medical School Budapest (Węgry); 1990 Universita Degli Studi di Parma (Włochy). Członkostwo w organizacjach: 1989–1999 sekr. Oddz. Łódzkiego Polskiego Tow. Otolaryngologów i Chirurgów Głowy i Szyi, 2004–2006 czł. Komisji Rewizyjnej tamże; od 1995 czł. ŁTN; 2008–2010 przewodn. Zarządu Głównego Polskiego Tow. Otolaryngologów i Chirurgów Głowy i Szyi, od 2014 Czł. Honorowy tamże; 2006–2008 czł. Komisji Statutowej Polskiego Tow. Otolaryngologów. Udział w redakcjach czasopism: czł. Rad Nauk.: od 2005 88 „Otolaryngologii Polskiej”, „Oto-Rhino-Laryngology”. Kształcenie kadry naukowej: prom. 5 dokt. Dydaktyka: otolaryngologia; publ.: Otolaryngologia praktyczna (Warszawa 1996, współaut.); W. Traczyk (red.), Diagnostyka czynnościowa człowieka, fizjologia stosowana (Warszawa 1999); B. Latkowski (red.), Technika zabiegów i operacji w otolaryngologii (Warszawa 2000). Odznaczenia i nagrody: 1976, 1981, 1983, 1986, 1987, 1989, 1993, 1996, 2001 Nagrody Ministerstwa Zdrowia i Opieki Społecznej; 1988, 1990, 1991, 1997 Nagrody Rektora AM w Łodzi; 1983 Nagroda Zarządu Głównego Polskiego Tow. Otolaryngologów im. Prof. A. Miodońskiego; 2010 Medal 65-lecia Wyższego Szkolnictwa Medycznego w Łodzi. Inne: 1990– 2000 kierownictwo i organizacja kursów doskonalących dla ordynatorów oddziałów otolaryngologicznych z zakresu „Postępy w Otochirurgii” (CMKP Warszawa Studium Medycyny Klinicznej, 10 kursów; 1999–2012 konsultant wojewódzki w dziedzinie Otolaryngologii dla woj. łódzkiego; 2000–2006 czł. Senackiej komisji ds. Komputeryzacji, komisji ds. Wydawnictw AM w Łodzi; 2000–2006 organizowanie spotkań dla osób niedosłyszących oraz propagowanie wszczepów ślimakowych dla osób z głębokim upośledzeniem słuchu. Hobby: żeglarstwo; ogrodnictwo. Bibliografia podmiotowa w wyborze: dorobek nauk. ok. 200 poz. Dynamika zmian morfologicznych zachodzących w przeszczepionych płatach powięzi mięśnia skroniowego stosowanych w operacjach ucha środkowego, „Otolaryngologia Polska” (1976, 2); Morfometryczna ocena woreczka endolimfatycznego w chorobie Meniere’a, „Otolaryngologia Polska” (1986, 4); Morfometryczna ocena nabłonka worka śródchłonki u osób z prawidłowym słuchem, „Otolaryngologia Polska” (1987, 1–2); Morfometric analysis of the human endolimphatic sac, „Acta Otolaryngolog” (1988, Supl 459, współaut.); Operacje poprawiające słuch w przewlekłym zapaleniu ucha środkowego, „Otolaryngologia Polska” (2008, 7). E-mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript..

 

Żródło: Słownik członków Łódzkiego Towarzystwa Naukowego 2010-2015