Profesor Eleonora Bielawska-Batorowicz

 

 

BIELAWSKA-BATOROWICZ Eleonora Maria (17 I 1956 Łódź) córka Mikołaja i Teresy z d. Orzeszyna; psycholog, psycholog prokreacji. Ścieżka naukowa: 1979 mgr na Wydz. Filozoficzno-Historycznym UŁ, prom. prof. dr St. Gerstmann, 1986 dr tamże, prom. prof. dr J. Kostrzewski; 2008 dr hab. n. humanist. w zakresie psychologii na Wydz. Psychologii Szkoły Wyższej Psychologii Społecznej. Ścieżka zawodowa: 2003–2008 p.o. dyr. Instytutu Psychologii UŁ, 2009–2016 dyr. tamże; od 2008 kier. Zakładu Psychopatologii i Psychologii Klinicznej UŁ. Kierunki badawcze: psychologia prokreacji – więź z dzieckiem w okresie ciąży, depresja poporodowa; niepłodność; adaptacja do okresu menopauzy i andropauzy. Recenzje dorobku naukowego: 6 rec. hab., 13 rec. dokt., 53 rec. grantów. Członkostwo w organizacjach: 1979 czł. Polskiego Tow. Psychologicznego; 1989 Society for Reproductive and Infant Psychology; od 2009 czł. ŁTN. Udział w redakcjach czasopism: od 2008 red. „Acta Universitatis Lodziensis. Folia Psychologica”, czł. Rad Red.: „International Journal of Fertility & Sterility”, 2007 „Journal of Reproductive and Infant Psychology”, 2009 „Przeglądu Menopauzalnego”. Kształcenie kadry naukowej: prom. 3 dokt. Dydaktyka: etyka zawodu psychologa; psychologia kliniczna; psychologia prokreacji. Odznaczenia i nagrody: 1991, 1992, 1993, 1997, 2000, 2004, 2006, 2012 Nagrody Rektora UŁ I° i II° za dział. nauk.; 1992 Nagroda Nauk. Ministra Zdrowia, zespoł.; 1999 Medal KEN; 2004 Honorowa Odznaka Polskiego Tow. Psychologicznego; 2013 Nagroda Rektora UŁ I° za najlepszy podr. Wprowadzenie do psychologii dla ekonomistów (Warszawa 2012). Hobby: turystyka górska; podróże; narciarstwo. Bibliografia podmiotowa w wyborze: dorobek nauk. 75 poz. Poland. Provision and Guidelines for Third Party Assisted Conception, [w:] E. Blyth, R. Landau (red.), Third Party Assisted Conception Across Cultures. Social, Legal and Ethical Perspectives (London 2004); Psychologiczne aspekty prokreacji (Katowice 2006); Depressive mood in men after the birth of their offspring: the role of social support, fathers’ personality and prenatal expectations, „Journal of Reproductive and Infant Psychology” (2006, 24, współaut.); The Psychology of the Menopause: The Experiences During the Transition and Individual Conceptualization of Menopause, [w:] C. J. H. Martin et al. (red.), Nutrition and Diet in Menopause (New York 2013); Psychologiczne aspekty menopauzy (Warszawa 2016). E-mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.. 46 BIŃCZYCKA-MAJEWSKA Teresa Kamila (5 II 1941 Pabianice – 24 IX 2017) córka Tadeusza i Heleny z d. Legendź; prawnik. Ścieżka naukowa: na Wydz. Prawa i Administracji UŁ: 1964 mgr, 1969 dr, 1981 dr hab. n. praw.; 2001 prof. n. praw. Ścieżka zawodowa: 1963–1964 prac. adm. Prokuratury Wojewódzkiej w Łodzi, aplikant tamże; w Katedrze Prawa Pracy i Ubezpieczeń Społecznych UŁ: od 1969 adiunkt, od 1981 doc., od 1984 kier. Zakładu Prawa Ubezpieczeń Społecznych, 1995–2000 kier. Zakładu Prawa Ubezpieczeń Społecznych i Polityki Społecznej, od 1999 prof. nadzw. tamże; 1999–2010 organizator i kier. Podyplomowego Studium Ubezpieczeniowego UŁ; 2001–2011 kier. Katedry Prawa Ubezpieczeń Społecznych i Polityki Społecznej UŁ; od 2004 prof. zw. UŁ; 2011–2012 kurator Prawa Ubezpieczeń Społecznych i Polityki Społecznej; zatrudniona na stanowisku prof. zw. UŁ. Kierunki badawcze: konstrukcja prawa pracy; teoria ubezpieczeń społ.; prawo porównawcze; europejskie prawo zabezpieczenia społ. Współpraca z ośrodkami naukowymi: 1997– 1998 pol. ekspert w programie PHARE-CONSENSUS, realiz. wspólnie z Mountjoy Research Centre (Wlk. Bryt.) na temat: National Social Security Legislation and EU Law on Equal Treatment for Men and Women (F154b), w ramach którego oprac. trzy raporty: Raport (I): Analiza dyrektywy Rady (EWG) nr 92/85 z 19 X 1992 w sprawie stosowania środków zachęcających do postępu w dziedzinie bezpieczeństwa i zdrowia pracownic w ciąży, pracownic, które urodziły dziecko i pracownic karmiących (dziesiąta dyrektywa szczególna w rozumieniu art. 16 ustęp 1 dyrektywy nr 89/391/ EWG), uzupełnienie do raportu I dot. dyrektywy 92/85/EWG; Raport (II) dot. art. 119 Traktatu Rzymskiego oraz dyrektywy 86/328/EWG z 24 lipca 1986 o wprowadzaniu zasady równego traktowania mężczyzn i kobiet w zawodowych systemach ubezpieczenia społ. oraz ich zastosowania w pol. ustawodawstwie ubezpieczenia społ.; Raport (III) dot. art. 119 Traktatu Rzymskiego oraz dyrektywy 79/7/EWG z dnia 19 grudnia 1978 o stopniowym wprowadzaniu zasady równego traktowania mężczyzn i kobiet w ustawowych systemach ubezpieczenia społ. oraz jej zastosowaniu w pol. ustawodawstwie ubezpieczenia społ. Członkostwo w organizacjach: czł. pol. sekcji Międzynarod. Stow. Prawa Pracy i Zabezpieczenia Społ.; czł.-założ. Polskiego Stow. Ubezpieczeń Społ. (w jednej kadencji czł. komisji rewizyjnej); od 1984 czł. ŁTN. Udział w redakcjach czasopism: od 1997 czł. Rady Programowej „Pracy i Zabezpieczeń Społecznych”; od 2012 czł. Rady Programowej Zesz. Nauk. UG „Z Zagadnień Zabezpieczenia Społecznego. Social Security Issues”. Kształcenie kadry naukowej: prom. 8 dokt. Dydaktyka: europejskie prawo zabezpieczenia społ.; prawo pracy; prawo ubezpieczeń społ.; spółdzielcze prawo pracy. Odznaczenia i nagrody: 1999 Nagrody MEN, Fundacji Promocji Prawa Europejskiego; kilkakrotnie Nagrody Rektora UŁ za dział. nauk. i dydakt.; Złoty Krzyż Zasługi; Medal KEN; Medal UŁ w Służbie Społeczeństwu i Nauce. Inne: 1994–1999 czł. Rządowej Komisji ds. Reformy Prawa Pracy, a także ekspert Komitetu ds. Integracji Europejskiej (oprac. liczne ekspertyzy z zakresu zgodności pol. systemu ubezpieczeń społ. z normami Unii Europejskiej); 1998 ekspert w programie PHARE-SIERRA Harmonizacja prawa polskiego z prawem wspólnotowym – prawo pracy i ubezpieczeń społecznych. Bibliografia podmiotowa w wyborze: dorobek nauk. ok. 160 poz. Opinie o pracownikach w świetle prawa (Warszawa 1971); Zmiana treści umownego stosunku pracy (Łódź 1981); Konstrukcje prawa emerytalnego (Zakamycze 2004, red. i współaut.); Ubezpieczenie społeczne dawniej i dziś (Wrocław 2013, współaut.); Systemy ubezpieczeń społecznych – między solidaryzmem a indywidualizmem (Warszawa–Lublin 2014, współaut.).

 

Żródło: Słownik członków Łódzkiego Towarzystwa Naukowego 2010-2015